photo © Natthawut Kulnirundorn for openphoto.net

Często pod wpływem emocji krytykujemy współpracowników lub podwładnych. Krytyka, mimo iż czasami  potrzebna powinna być konstruktywna. Tylko konstruktywna krytyka ma szanse przynieść w przyszłości owoce w postaci lepszej współpracy w zespole. Błędne stosowanie krytyki lub jej nadużywanie może bowiem spowodować narastanie napięcia i doprowadzić do ślepego wzajemnego wytykania sobie błędów.

Jak więc krytykować aby nieść korzyści dla siebie i innych? Myślę, że dobrze będzie to opisać w oparciu o przykład z życia wzięty:

W pewnym przedsiębiorstwie informatycznym programista dostaje premię pomniejszaną o pewna wartość zależną od ilości popełnionych błędów w danym miesiącu. Im wyższej kategorii błąd, tym większe potrącenie z premii. Taki sposób premiowania programisty ma na celu doprowadzenie do sytuacji gdzie programista dokładnie się zastanawia nad pisanym kodem i nad jego rzetelnym testowaniem. W ten sposób nie powinien dopuścić do pojawienia się problemów w systemie u klientów.

Pewnego razu w systemie pojawia się “błąd aplikacji uniemożliwia pracę”. Błąd taki jest w firmie błędem “newralgicznym”, za który jest potrącana spora część premii. Przełożony programisty dostaje sygnał od zdenerwowanego klienta. I sam pod wpływem emocji wpisuje programiście, do systemu kontrolującego pracę w firmie, błąd newralgiczny ze skąpym opisem: “Nie da się składać zamówień” . Programista widzi w systemie “sucho” opisany błąd. Analizuje sprawę i okazuje się, że błąd występuje w wyjątkowych, specyficznych okolicznościach, których nie dało się odtworzyć w warunkach testowych.

Co się dzieje:

• jest wściekły bo błąd występuje w specyficznym przypadku (nie mógł wyjść w trakcie standardowych testów i nikt nie przewidział tego w trakcie opisywania założeń),
• wiedząc, że nie jest możliwe aby taki błąd powstał po jego modyfikacjach kodu programu, który modyfikował w ciągu ostatnich kilku dni –  ma poczucie niesprawiedliwości,
• w jego głowie zmienia się cel tego zadania, z: “zrobić łady formularz za który ktoś go pochwali”, na obarczony złością: “udowodnić, że szef nie ma racji”,
• cel zostaje osiągnięty pozostaje satysfakcja z…? nie, niestety nie z poprawy błędu tylko z pokazania, że “się szefie myliłeś bo to nie mój błąd tylko projektanta!”,
• po godzinach gdy spotykają się z innymi pracownikami przy piwie obgadują jak to szef wytyka błędy na siłę i jaki to “on jest w ogóle nie dobry” itd.
• pewnego dnia pracownik dostaje ofertę pracy u konkurencji za większą stawkę, nie zastanawia się co zrobić, możliwe, że nawet nie prosi o rozmowę tylko od razu wypowiada umowę o pracę,
• w sytuacji gdy nowy pracodawca chciał by wykupić ludzi  lub wiedzę z opisywanej firmy nie będzie miał z tym  problemu, bo można kilka osób na raz zabrać konkurentowi do siebie.

Dlatego ważne jest aby dokładnie zastanowić się nad sposobem w jaki się krytykuje. Mimo, że to nie jest proste. Powinniśmy starać się pamiętać, że:

• krytyka powinna być stosowana natychmiast po udowodnieniu błędu,
• powinna być konstruktywna (powinna sugerować rozwiązanie),
• musi umożliwiać naprawę błędu,
• ma być skierowana na problem, a nie na osobę (mów “to” a nie “ty”, mów “źle zrobione”, a nie “źle zrobiłeś”).

Pamiętając o tych zasadach, przedstawiony wcześniej przykład z programistą mógłby wyglądać w ten sposób:

• po zgłoszeniu błędu przełożony idzie do programisty i pokazuje gdzie leży problem,
• programista jest równie jak przełożony zdziwiony, więc analizują problem razem,
• programista widzi wsparcie i zainteresowanie nietypowym problemem (nie jest sam, ma się kogo doradzić i komu pochwalić się, że znalazł problem i sposób jego rozwiązania),
• przełożony widząc, że błąd jest natury losowej uśmiecha się i dziękuje pracownikowi za szybkie jego rozwiązanie,
• po godzinach pracy pracownicy się spotykają przy piwie i jeden z nich narzeka na szefa, ale programista mówi, że pewnie szef jest zmęczony bo był ciężki dzień, opowiada o tym jak pomógł mu dzisiaj rozwiązać problem…
• dalej w sytuacji gdy konkurencja kombinuje jak wykraść zasoby firmy pracownicy widząc w osobie szefa dobrego człowieka nie dadzą się łatwo przekonać na zmianę pracodawcy i jest duża szansa, że ktoś nawet szefa poinformuje o próbach podkupienia przez konkurencje.

To trochę przesadny opis ale może przynajmniej odrobinę przybliża konsekwencje nieodpowiedniego stosowania dwóch potężnych narzędzi jakimi są: KRYTYKA (i pochwała). Trzeba też pamiętać, że zasoby ludzkie to w większości firm najważniejszy zasób, a jednocześnie najbardziej delikatny. Komputer, pieniądze i produkty się na Ciebie nie obrażą, a ludzie tak. Pieniądze i meble same nie odejdą, a ludzie tak.

W edycji Professional też da się zainstalować dodatkowe języki . Jednak należy do tego celu wykorzystać narzędzie Deployment Image Servicing and Management (DISM). Aby zainstalować język polski i ustawić go w systemie należy uruchomić wiersz poleceń z uprawnieniami administratora (Menu Start -> Programs -> Akcesories ->  Command line -> kliknąć prawym klawiszem myszy i wybrać Run as Administrator) następnie przygotować katalog w którym znajduje się paczki z językiem polskim – może to być tylko ten jeden katalog wypakowany z obrazu płyty. W wierszu poleceń wykonujemy komendę:

DISM /Online /Add-Package /PackagePath:(ścieżka do pliku z polskim językiem)

Operacja ta trwa kilka minut. W tym czasie system rozpakuje paczkę i umieści odpowiednie pliki w systemie operacyjnym. Następnie wykonujemy poniższe dwa polecenia:

bcdedit /set {current} locale pl-PL
bcdboot %WinDir% /l pl-PL

Polecenia te zmieniają interfejs na nowo zainstalowaną wersję polską. Teraz pozostaje jeszcze usunięcie starego języka z rejestru systemu. Uruchamiamy narzędzie regedit (Menu Start -> Uruchom -> regedit) odnajdujemy poniższy klucz:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\MUI\UILanguages\

i usuwany podklucz:

en-US

Teraz wystarczy uruchomić ponownie komputer i cieszyć się systemem w wersji polskiej.

No i stało się. W studenckim programie MSDN AA pojawił się Windows 7 Professional w wersji finalnej (RTM).  System jest udostępniony w edycji anglojęzycznej. Dodatkowo jest też dostępny pakiet językowy Language Pack z różnymi językami w tym polskim.

Zdecydowałem się usunąć z dysku oryginalną partycję recovery w celu zaoszczędzenia miejsca. Było to posunięcie ryzykowne gdyż na tym etapie nie zdawałem sobie sprawy czy sterowniki z Windows 7 obsłużą poprawnie cały osprzęt komputera ThinkPad x61 Tablet. X61-ka nie posiada napędu optycznego tak więc instalacje najwygodniej jest przeprowadzić z dysku USB. Można go stworzyć za pomocą darmowego narzędzia A Bootable USB. Potrzebny jest nam obraz płyty instalacyjnej oraz pendrive przynajmniej 4GB. Ja instalowałem system z obrazu w wersji 64-bitowej

Po stworzeniu instalacyjnego dysku USB można pożegnać się z starym systemem operacyjnym i zrestartować komputer. Klawiszem F12 możemy wywołać menu botowania w notebooku ThinkPad. Tam wybieramy bootowanie z USB-disk i rozpoczynamy instalację.

Po zainstalowaniu systemu zostałem mile zaskoczony. Windows 7 wykrył i prawidłowo obsłużył cały sprzęt jaki ma na pokładzie ThinkPad x61 Tablet. Ewentualne brakujące oprogramowanie zostało automatycznie doinstalowane w trakcie pierwszej aktualizacji systemu z Windows Update.  System firmowo już obsługiwał:

• ekran typu tablet z rysikiem
• czytnik linii papilarnych
• karta grafiki
• karta sieciowa
• modem

Jedyną stratą w stosunku do systemu Windows XP Tablet jest brak obsługi automatycznej zmiany orientacji po obróceniu ekranu oraz brak obsługi specjalnych klawiszy funkcyjnych na ekranie tablet.  Pewną niedogodnością, ale może wynikającą z przyzwyczajenia, jest też brak  oprogramowania ThinkPad’owego obsługującego np: zaawansowane funkcje baterii. Jednak tą funkcjonalność może uda się jeszcze uzupełnić instalując dodatkowe oprogramowanie ze strony www Lenovo.

Pozostaje jeszcze kwestia spolszczenia systemu za pomocą pakietu językowego, ale zostanie ona opisana w następnym artykule.